เหมือนกับที่ความแตกต่างทางกรรมพันธุ์เป็นตัวกำหนด ความแข็งแรงหรืออ่อนแอของร่างกายเราต่อโรค สารพันธุกรรมเองก็ยังอาจเป็นตัวกำหนดปฏิกิริยาของร่างกายที่มีต่อสารอาหารที่เรารับประทาน มีการศึกษาใหม่ เรียกว่า “นิวตริจีโนมิค” ซึ่งเป็นการศึกษาเพื่อดูว่าอาหารกับสารพันธุกรรม มีปฏิสัมพันธ์กันอย่างไรและนำความรู้นี้ไปพัฒนาใช้ในการปรับการรับประทานให้เหมาะสมเพื่อสุขภาพของแต่ละคน โครงการศึกษาจีโนม ( องค์ประกอบสารพันธุกรรม ) ของมนุษย์ที่เสร็จสิ้นลงเมื่อเดือนเมษายนปีที่แล้ว (2545) ถือเป็นประตูสำคัญที่ทำให้เราก้าวเข้าไปล่วงรู้เข้าใจถึงวิธีการทำงานของสารพันธุกรรมต่างๆ ในร่างกาย และผลกระทบที่ได้รับจากสภาพแวดล้อม รวมถึงอาหารที่เรารับประทาน ดังนั้นน่าจะมีความเป็นไปได้ว่า สักวันหนึ่งนักโภชนาการและแพทย์ จะสามารถทำงานร่วมกันในการจัดรูปแบบการรับประทานอาหาร เพื่อความเหมาะสมกับความต้องการของโครงสร้างทางพันธุกรรมของแต่ละคน

จีน  ลิงค์ (Gene Link) หรือความเกี่ยวเนื่องทางพันธุกรรม

เมื่อปีที่ผ่านมา กลุ่มนักวิจัยแห่งมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ได้ค้นพบสารพันธุกรรมตัวหนึ่งชื่อว่า SCD-1 ในหนู และถือได้ว่าเป็นสารพันธุกรรมในฝันเลยก็ว่าได้  เพราะหนูที่มีสารพันธุกรรมตัวนี้จะไม่อ้วนเลย ไม่ว่าจะกินอาหารไขมันสูงเข้าไปเท่าใดก็ตาม นอกจากนั้นยังไม่สะสมไขมันไม่ว่าจะเป็นในตับหรือในอวัยวะส่วนอื่นใดที่อาจก่อให้เกิดปัญหากับสุขภาพอีกด้วย สารพันธุกรรมในมนุษย์ที่เทียบได้กับ SCD-1 ก็มีอยู่เช่นกัน และอาจจะเป็นเหตุผลในการอธิบายความเป็นไปได้ที่นำไปสู่การมีน้ำหนักเกินและโรคอ้วนในบางคน(แม้ว่าจะเป็นเพียงส่วนน้อยก็ตาม) รวมถึงเหตุผลที่ว่า ทำไมบางคนมีร่างกายที่รับสภาวะการเป็นโรคอ้วนได้ง่ายกว่าคนอื่นๆ 

มะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง ประมาณร้อยละ 5 ของมะเร็งลำไส้ใหญ่จะมีสาเหตุเนื่องมาจากการถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์โดยตรง แต่ก็มีสารพันธุกรรมบางตัวที่ไม่มีผลเกี่ยวข้องทางตรง แต่จะไปมีผลทางอ้อม สามารถทำให้คนบางคนอ่อนแอต่อผลกระทบจากอาหารซึ่งอาจจะทั้งไปกระตุ้นหรือปกป้องคุ้มครองคนๆนั้นให้ปลอดภัยต่อมะเร็งลำไส้ใหญ่นี้ มีรายงานว่าการผ่าเหล่าทางพันธุกรรมสามารถไปเปลี่ยนการดูดซึมธาตุเหล็ก ซึ่งนำไปสู่การมีธาตุเหล็กจากอาหารในลำไส้เล็กมากกว่าปกติประมาณร้อยละ10นั่นหมายความว่าร่างกายคนเหล่านี้มีความต้องการบริโภคอาหารที่มีธาตุเหล็กน้อยกว่าคนอื่นๆ และการที่เราสามารถวิเคราะห์ตรวจพบอาการผ่าเหล่าได้ตั้งแต่อายุยังน้อยเราจะสามารถให้ข้อมูลเป็นคำแนะนำในการเลือกรับประทานอาหารแก่คนเหล่านั้นได้  

นอกจากนี้ยังมีอีกมากมาย เช่น โรคหัวใจ, ความดันโลหิตสูง, โรคเบาหวาน  เป็นต้น ความแตกต่างทางพันธุกรรมของแต่ละบุคคลเป็นข้ออธิบายได้อย่างหนึ่งว่าทำไมคนที่มีพฤติกรรม การรับประทานคล้ายๆ กัน แต่กลับมีความแตกต่างกันอย่างมากในแนวโน้มเรื่องความอ่อนแอต่อโรคต่างๆ  

มองดูแล้วเหมือนว่าอาหารต่างๆ ที่มนุษย์เรารับประทานเข้าไป น่าจะเป็นสิ่งให้ประโยชน์ ทำหน้าที่ปกป้องดูแลสุขภาพของคนเรา กลับเป็นจริงสำหรับบางคน แต่กับบางคนแล้วไม่ได้รับผลประโยชน์หรืออาจก่อให้เกิดโทษด้วยซ้ำ ทั้งนี้เนื่องจากความแตกต่างทางพันธุกรรมของแต่ละคน ข้อมูลนี้ช่วยอธิบายว่าทำไมคำแนะนำมาตรฐาน เรื่องการรับประทานอาหารหลักๆ เช่น การให้รับประทานอาหารประเภทเส้นใยมากๆ หรือให้ลดการรับประท่านเกลือ เป็นต้น เป็นผลดีกับบางคน แต่มีผลน้อยมากกับร่างกายของบางคน 

ยิ่งไปกว่านั้น นักวิจัยในด้านนี้ยังค้นพบหลักฐานว่า อาหารที่เรารับประทาน สามารถมีปฏิกิริยาโดยตรงและมีผลกระทบกับการออกคำสั่งของสารพันธุกรรมในร่างกายคนเรา ความหลากหลายของโครงสร้างทางพันธุกรรมนี้ สามารถมีผลกับความช้าหรือเร็วของขบวนการเผาผลาญอาหารหรือขบวนการเมตาโบลิสซึมของร่างกาย อันจะนำไปสู่การสร้างสารพิษหรือสารก่อมะเร็ง หรือไปเพิ่มการสร้างสารช่วยปกป้องหัวใจ เช่น ไลโปโปรตีน 

ในอนาคตอันใกล้นี้ “นิวตริจีโนมิคส์” หรือสายสัมพันธ์ระหว่างอาหารและพันธุกรรม น่าจะเข้ามามีบทบาทในการให้คำแนะนำเรื่องการรับประทานอาหารเป็นส่วนบุคคลอย่างมีประสิทธิภาพและเหมาะสมต่อการมีสุขภาพดี เหนืออื่นใดทางศูนย์แห่งความเป็นเลิศทางด้านนิวตริชัน จีโนมิคส์ แห่งอเมริกา(US Centre of Excellence for Nutritional Genomics)ได้ระบุถึงผลที่ต้องการได้รับจาก นิวตริจีโนมิคส์ ก็คือการได้ใช้ข้อมูลเพื่อนำมากำหนดโภชนาการส่วนบุคคล หรืออีกนัยหนึ่งอาจจะเรียกว่าโภชนาการฉลาดก็ได้ (เช่น รู้ถึงสถานะของสารอาหาร ความต้องการสารอาหาร องค์ประกอบเฉพาะทางพันธุกรรม) ทั้งนี้เพื่อปกป้องหรือชะลอการเกิดโรค และพยายามรักษาสุขภาพของมนุษย์ให้อยู่ดีตามที่ควรจะเป็น 

อย่างไรก็ตามการค้นพบงานวิจัยใหม่ชิ้นนี้ ไม่ควรจะถูกนำไปแปรผลในลักษณะใช้เป็นเหตุผลเพื่อการไม่ทำตามคำแนะนำในการรับประทานเพื่อการมีสุขภาพดีที่มีอยุ่ในปัจจุบัน อาหารส่วนใหญ่ที่เรารับประทานจะมีผลต่อการทำงานของร่างกายหลายๆ ส่วนรวมกัน แต่ยังมีอีกมากมายที่นักวิทยาศาสตร์ยังไม่อาจเข้าใจได้ว่า องค์ประกอบของอาหารพิเศษบางอย่าง ไปมีผลกระทบการทำงานของร่างกายได้อย่างไร ยกตัวอย่างเช่น คนที่มีความดันโลหิตปกติและคนที่มีความดันโลหิตสูง ที่เมื่อลดอาหารเค็มลงแล้วก็ยังไม่สามารถลดความดันลงได้ คนพวกนี้อาจได้รับประโยชน์ด้านอื่นต่อสุขภาพที่ยังวินิจฉัยไม่ได้ จากการจำกัดการบริโภคเกลือโซเดียมลง กรณีคล้ายๆ กันอีกเรื่อง คือในขณะที่อาหารที่มีไขมันต่ำ อาจจะไม่ช่วยให้ระดับโคเลสเตอรอลในเลือดลดลงได้ในบางคนที่สารพันธุกรรมในร่างกายไม่ไว หรือไม่ตอบสนองต่อพฤติกรรมการบริโภคดังกล่าว แต่เชื่อได้เลยว่าเขาเหล่านั้นจะได้รับประโยชน์อย่างอื่นต่อสุขภาพในการรับประทานอาหารไขมันอิ่มตัวต่ำ เช่นจะช่วยลดความเสี่ยงต่อโรคมะเร็งต่างๆ เช่นมะเร็งลำไส้ใหญ่, มะเร็งตับอ่อน และมะเร็งเต้านม และยังมีประสิทธิภาพมากในการควบคุมน้ำหนักตัว 

อนาคตของงานวิจัยและพัฒนาอาหาร

อนาคตการให้คำแนะนำด้านโภชนาการ

เดี๋ยวก่อน…, ก่อนที่คุณจะไปรื้อและเปลี่ยนแปลงอาหารในตู้กับข้าวของคุณทั้งหมด เพื่อเตรียมพร้อมพร้อมสำหรับข้อมูลใหม่ นักวิชาการอาหารจำนวนมาก เห็นพ้องต้องกันว่า ไม่ว่าสารพันธุกรรมในร่างกายคุณจะเป็นอย่างไร การรับประทานอาหารอย่างมีสมดุลย์, มีความหลากหลาย, มีผัก ผลไม้ ให้มากๆ และรับประทานข้าวหรือขนมปังไม่ขัดขาว ขณะเดียวกันให้จำกัดอาหารพวกไขมันอิ่มตัว ควบคุมนักหนักตัวให้พอดี มีการออกกำลังกายสม่ำเสมอ สิ่งต่างๆ เหล่านี้จะถือเป็นยุทธวิธีที่ฉลาดที่สุดในการรักษาให้ตัวเองมีสุขภาพดีในระยะยาว