อย่างไรก็ตามข้อเสียของค่า  BMI  คือ  ค่าที่ได้อาจประเมินค่าไขมันสูงเกินไปในร่างกายของนักกีฬา และคนอื่น ๆ เช่น  กลุ่มชนชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในเกาะแปซิฟิกซึ่งเป็นพวกเพาะกล้าม  นอกจากนี้ค่า  BMI  อาจประเมินค่าไขมันในร่างกายต่ำเกินไปในผู้สูงอายุและบุคคลอื่น ๆ ซึ่งกล้ามเนื้อหดหายไปหมด  ดังนั้นผู้เชี่ยวชาญจึงแนะนำให้ใช้ค่า  BMI  รวมกับค่าที่วัดได้รอบเอวและ/หรือค่าระหว่างเอวกับสะโพก เพื่อการประเมินที่ถูกต้องยิ่งขึ้น

ค่ารอบเอว (Waist Circumference)

ค่ารอบเอวคือ  ค่าที่วัดได้โดยรอบบริเวณที่แคบที่สุดซึ่งอยู่ระหว่างชายโครงกับสะโพก  เมื่อมองจากด้านหน้าหลังการหายใจออก  ค่ารอบเอวเป็นตัววัดไขมันของหน้าท้อง และเป็นตัวบ่งชี้ที่ดีถึงสถานภาพของสุขภาพ  แม้ว่า  ค่า  BMI  ที่คำนวณได้จะอยู่ในช่วงที่บ่งบอกว่าปกติ  รอบเอวของผู้ชายที่มีค่าเกินกว่า  102  เซนติเมตร  (40  นิ้ว)  และรอบเอวของผู้หญิงที่มีค่าเกินกว่า  88  เซนติเมตร  (35  นิ้ว)  ถือเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำที่ใช้กำหนดแนวโน้มการเกิดกลุ่มอาการผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับน้ำหนักตัว

ยิ่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ได้มีคำแนะนำสำหรับประชาชนชาวเอเชีย  ให้ใช้ค่ารอบเอวที่กำหนดต่ำกว่าเดิม  กลุ่มผู้ศึกษาเรื่องโรคอ้วนในประเทศจีนได้จัดให้มีการวิพากย์ข้อมูลด้านความสัมพันธ์ระหว่างค่า  BMI  ค่ารอบเอว และองค์ประกอบที่ทำให้เกิดความเสี่ยงของโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้อง   จากการวิพากย์ข้อมูลทั้งหมดที่รวบรวมได้จนถึงปัจจุบันในครั้งนี้  กลุ่มผู้ศึกษาได้แนะนำให้ใช้ค่ารอบเอวมากกว่า  85  เซนติเมตร  สำหรับผู้ชาย  และค่ามากกว่า  80  เซนติเมตรสำหรับผู้หญิงในประเทศจีน  และให้ยึดถือค่านี้เป็นเกณฑ์สำหรับการวินิจฉัยโรคอ้วนที่กลางลำตัวหรือช่องท้อง  (4)  ตัวเลขเหล่านี้ยังไม่ได้แนะนำให้ใช้กับชาวเอเชียทั้งหมด  แต่แม้กระนั้นก็ตาม ตัวเลขเหล่านี้ก็เป็น มาตราส่วนอีกทางเลือกหนึ่งซึ่งอาจจะยังไม่นำไปใช้อย่างจริงจังเพื่อแสดงความแตกต่างของการกระจายตัวของไขมันและส่วนประกอบของร่างกายระหว่างชาวคอเคเชียน (คนผิวขาว) กับชาวเอเชีย

อัตราส่วนระหว่างเอวต่อสะโพก (WHR)  Waist  to Hip Ratio 

อัตราส่วนระหว่างเอวต่อสะโพก  คือ  ค่าอัตราส่วนของรอบเอวกับรอบสะโพก  ค่านี้สามารถคำนวณได้ โดยการหารค่ารอบเอวด้วยค่ารอบสะโพก ค่าดับเบิ้ลยู  เอช  อาร์ ( WHR)  ก็เหมือนกับค่ารอบเอว ที่ใช้เป็นเครื่องประเมินการกระจายตัวของไขมัน ในร่างกายสำหรับคนส่วนมาก และบางทีโดยเฉพาะอย่างยิ่งประชาชนชาวเอเชีย ไขมันบริเวณหน้าท้อง เป็นต้นเหตุของปัญหาสุขภาพมากกว่าการแบกน้ำหนักที่เกินรอบ ๆ สะโพกหรือต้นขา  ค่า  WHR  ที่  0.90  หรือน้อยกว่านี้ถือว่าเป็นผู้มีสุขภาพดีสำหรับผู้ชาย  และค่า  0.80  หรือน้อยกว่านี้ถือว่าสุขภาพดี สำหรับผู้หญิง  ค่ารอบเอวต่อค่ารอบสะโพกในอัตราส่วน  1  หรือมากกว่า  เป็นสัญญาณบ่งบอกอัตราเสี่ยงต่อการมีสุขภาพที่ไม่ดี  และเป็นตัวบ่งชี้ว่า  การกำจัดลดไขมันในร่างกายบางส่วนออกจาก บริเวณท้องเป็นสิ่งควรกระทำยิ่ง

สัญญาณบ่งบอกการปฏิบัติ  (Signals for Action)

วิธีการวัดขนาดของร่างกายทั้ง  3 วิธีนี้รวมกัน  เป็นสิ่งบ่งบอกเกณฑ์ที่มีประโยชน์ ต่อการนำมาใช้ประเมินน้ำหนักของร่างกายและเพื่อเป็นตัวกำหนดเป้าหมายในการปฏิบัติ เพื่อคงไว้ซึ่งน้ำหนักตัวเพื่อลดน้ำหนักตัว หรือเพื่อการสังเกตและควบคุมการมีน้ำหนักตัวที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น สำหรับชาวเอเชียโดยเฉพาะแล้ว ดูเหมือนว่าการประเมินไม่เพียงใช้แค่น้ำหนักตัวเท่านั้น แต่ยังคงรวมถึงความหนาของไขมันหน้าท้องที่ใช้เป็นเครื่องตรวจสอบสุขภาพอย่างง่าย ๆ และชาญฉลาดด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจุดมุ่งหมายของแต่ละคน  คือ  การควบคุมรักษาน้ำหนักไว้หรือลดน้ำหนักก็ตาม  แนวทางการเพิ่มโอกาสสูงสุดของแต่ละคนในการที่จะมีชิวิตให้ยืนยาวและมีสุขภาพดีนั้นมีเหมือนๆ กัน  ดังนี้

1. สร้างนิสัยการบริโภคอาหารและวิถีการดำรงชีวิตที่มีความสมดุลของพลังงาน
(Establish an energy balanced diet and lifestyle)

กำหนดเป้าหมายสร้างวิถีการดำรงชีวิตที่มีสุขภาพสมบูรณ์ดีและสอดคล้องกับกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวันอย่างค่อยเป็นค่อยไป  ยึดถือการบริโภคอาหารที่ให้ความสมดุล มีความหลากหลาย มีปริมาณไขมันต่ำ ผสมผสานกับการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ  ผลกระทบแบบกลับไป-กลับมา (yo-yo effect)    ของการลดและการเพิ่มน้ำหนักซ้ำแล้วซ้ำเล่า  ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้ จะเกิดขึ้นกับคนที่ควบคุมอาหารเพื่อลดน้ำหนักตัวอย่างรวดเร็วในรูปแบบเดิมๆ  แต่แล้วกลับค่อยๆ มีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นมาอีก  เมื่อหวนกลับมามีนิสัยการกินแบบเดิม  ซึ่งนำไปสู่ความเสี่ยงของสุขภาพของตนเอง  และทำให้การควบคุมน้ำหนักตัวในระยะยาวนั้นมีความยากลำบากยิ่งขึ้น

2. สร้างนิสัยการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ (Develop Regular Physical Activity Habit

สำหรับผู้ใหญ่ควรออกกำลังกายประมาณ  60  นาที  สำหรับเด็กประมาณ  30  นาที  เป็นประจำทุกวัน  โดยออกกำลังกายอย่างแข็งขันพอประมาณ  ตัวอย่าง  เช่น  การเดินเร็วหรือการว่ายน้ำ  เหล่านี้ ช่วยได้ในการควบคุมรักษาน้ำหนักตัวให้คงที่และลดน้ำหนักตัว  และเมื่อคำนึงถึงน้ำหนักของร่างกายพบว่า  ความเสี่ยงของโรคหัวใจ  โรคยุคปัจจุบัน และโรคเรื้อรัง ลดน้อยลงอย่างมากมายเนื่องจากประโยชน์จากการออกกำลังกายนำไปสู่สุขภาพดีของกล้ามเนื้อหัวใจ    จากรายงานผลการวิจัยเพื่อส่งเสริมการออกกำลังกายที่ตีพิมพ์ในวารสารของสมาคมแพทย์แห่งอเมริกา  (American Medical Association)  ซึ่งค้นพบว่าการออกกำลังอย่างสม่ำเสมอทำให้ลดไขมันด้านในช่องท้อง (Intra-abdominal) และดังนั้นผลก็คือ ทำให้เอวเล็กลงไปแม้ในคนที่น้ำหนักไม่ได้ลดลงไปเลย  การออกกำลังอย่างสม่ำเสมอ ก่อให้เกิดผลดีอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น ส่งเสริมคุณภาพการนอนหลับและทำให้สุขภาพจิตดี

3. นำโภชนาการที่เป็นมิตรต่อหัวใจมาใช้ (Adopt a heart friendly diet)

จงมุ่งไปที่โภชนาการที่สมดุลถูกหลักอนามัย รวมทั้งบริโภคผักและผลไม้ ผลิตภัณฑ์ประเภทธัญพืช ผลิตภัณฑ์ประเภทไขมันต่ำและปราศจากไขมัน น้ำมันและเนยเทียมที่ไม่อิ่มตัว (เช่น ดอกทานตะวัน ข้าวโพด เมล็ดพืช และมะกอก) เนื้อปราศจากไขมัน ปลาและถั่วให้มาก นอกจากนี้ผู้เชี่ยวชาญยังได้แนะนำวิธีการเพิ่มเติมดังต่อไปนี้

• จำกัดการเติมเกลือและน้ำตาล

• รับประทานอาหารเช้าและจะต้องรับประทานอาหารให้ครบ 3 มื้อต่อวัน

• ใช้วิธีการปรุงที่ทำให้มีสุขภาพที่ดีกว่า เช่น การนึ่ง การต้ม การย่าง และการอบ แทนการทอดในน้ำมันจำนวนมาก ซึ่งจะเพิ่มไขมันเข้าไปอีก และพัฒนาทักษะการทำอาหาร ที่ถูกสุขลักษณะ ภายในครอบครัว

•  ควบคุมการรับประทานอาหารที่มีไขมันและมีน้ำตาลมาก

•  ดื่มน้ำ/ของเหลวอย่างน้อย 6-8 แก้วต่อวัน

• รู้เท่าทันสิ่งล่อใจให้อยากอาหาร ดังนั้นให้วางแผนไม่งดอาหารหลักและอาหารว่าง ล่วงหน้า