อายุขัยเฉลี่ยของชาวเอเชียเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในหลายประเทศของทวีปเอเชียและกำลังเข้าใกล้อายุขัยเฉลี่ยของภูมิภาคอื่นๆ ในโลกนี้ที่มีความกินดีอยู่ดี เช่น ในสหรัฐอเมริกา ยุโรป และออสเตรเลีย อย่างไรก็ตาม ยกเว้นประเทศญี่ปุ่นที่มีอายุขัยเฉลี่ยยืนยาวกว่ามากที่สุดในโลก ประชาชนชาวเอเชียเริ่มอายุยืนมากขึ้น เป้าหมายที่สำคัญมากที่สุด ได้แก่ การปรับปรุงคุณภาพชีวิตของช่วงอายุที่เพิ่มมากขึ้นนั่นเอง

 

ในปี 2547 สภาอนามัยโลก (the World Health Assembly) หน่วยงานที่มีอำนาจในการตัดสินใจสูงสุดขององค์กรอนามัยโลก (the World Health Organisation) ได้นำกลยุทธ์ระดับนานาชาติมาใช้ต่อสู้กับผลกระทบที่เกิดจากการใช้ชีวิตที่ไม่มีความกินดีอยู่ดีที่เพิ่มสูงขึ้น รวมทั้ง ภาวะโภชนาการที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตและอายุขัย โดยจัดทำขึ้นเพื่อใช้เป็นแนวทางกลยุทธ์เชิงหลักฐานให้กับสหประชาชาติ และหน่วยงานสุขภาพ นักวิจัย และแพทย์ เพื่อเป็นวิธีการแก้ไขผลกระทบที่เกิดขึ้นจากโรคต่างๆ เป็นต้นว่า โรคหัวใจ, โรคเบาหวานชนิดที่ 2 , โรคมะเร็ง, ภาวะมีน้ำหนักตัวมากเกิน, โรคอ้วน และสุขภาพของฟัน ที่มีต่อสุขภาพ, ความเป็นอยู่และสภาพทางเศรษฐกิจ  กลยุทธ์นี้เป็นที่รู้จักกันทั่วโลกว่าต้องใช้ความพยายามอย่างสูงและมีความจำเป็นอย่างยิ่ง 

แต่ทว่า กลยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่และผู้เชี่ยวชาญทางวิทยาศาสตร์ทั้งหลายนั้นมีความหมายต่อมนุษย์ ทั้งชาย หญิงและเด็ก ที่เดินอยู่ทั่วไปตามท้องถนนอย่างไร?  ผู้คนแต่ละคนสามารถนำข้อมูลเหล่านี้มาใช้ในการพัฒนาสุขภาพที่ดีของตนได้อย่างไร? วารสารข่าว Food Facts Asia ฉบับที่ 29 มีข้อมูลซึ่งแสดงให้เห็นว่าเราจะสามารถใช้แนวความคิดและข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์เหล่านี้ เพื่อช่วยพัฒนาวิถีการดำเนินชีวิตประจำวันและทางเลือกโภชนาการได้อย่างไร

สำหรับเนื้อหาในวารสารข่าว Food Facts Asia ฉบับที่ 29 นี้ยังมีบทความเกี่ยวกับ อะไรคือความเสี่ยงในการสื่อสารข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับอาหาร และสื่อมวลชนผู้นำเสนอข่าวสารจะสามารถนำเสนอข่าวเกี่ยวกับอาหารที่มีแนวโน้มว่าอาจจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพ หรือมีอันตรายต่อสุขภาพอยู่แล้วจริงๆ ต่อผู้บริโภค ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และรับผิดชอบต่อข่าวที่ได้รายงานออกไปนั้นได้อย่างไร

นอกจากนี้วารสารข่าว Food Facts Asia ยังได้รวบรวมเรื่องราวของแคลเซียมในอาหาร, ทำไมร่างกายของเราจึงต้องการแคลเซียม, เราควรบริโภคในปริมาณเท่าไร และจะทำอย่างไรจึงจะแน่ใจได้ว่าเราบริโภคแคลเซียมในปริมาณที่พอเพียงและให้ประโยชน์สูงสุดต่อสุขภาพเรา วัฒนธรรมการบริโภคแคลเซียมในทวีปเอเชียยังอยู่ในระดับที่ต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับภูมิภาคอื่นๆ และยังมีเหตุผลอื่นๆ อีกหลายประการที่แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นที่จะต้องปรับปรุงและพัฒนาปริมาณการบริโภคแคลเซียมในทวีปเอเชีย โดยเฉพาะเด็กๆ, สตรีมีครรภ์, สตรีให้นมบุตร และผู้สูงอายุ

บทความที่ได้กล่าวมานี้รวมถึงข้อมูลด้านโภชนาการและความปลอดภัยของอาหารในภูมิภาคเอเชีย สามารถเข้าอ่านได้ทั้งภาษาอังกฤษ จีน และไทย ที่เว็บไซด์ www.afic.org หรืออีเมล์มาที่ info@afic.org